"Nikt nie da nam zbawienia..." to trzeci - ostatni - tom trylogii, której akcja rozgrywa się w środowisku mińskiego półświatka. Tom ten obejmuje okres od wkroczenia wojsk bolszewickich do Mińska aż do wyzwolenia miasta przez oddziały polskie, co nastąpiło 9 sierpnia 1919 roku.
"Nikt nie da nam zbawienia..." to trzeci - ostatni - tom trylogii, której akcja rozgrywa się w środowisku mińskiego półświatka. Tom ten obejmuje okres od wkroczenia wojsk bolszewickich do Mińska aż do wyzwolenia miasta przez oddziały polskie, co nastąpiło 9 sierpnia 1919 roku.
Oparta na wydaniu z 1938 roku powieść szpiegowska zawierająca wiele elementów autobiograficznych. Książkę tą Sergiusz Piasecki napisał w więzieniu na Św. Krzyżu, gdzie odsiadywał wieloletni wyrok. Akcja rozgrywa się na pograniczu polsko-sowieckim w latach dwudziestych.
Bohaterem tej satyry jest - jak twierdzi autor - Marek, autentyczny diabeł dziewiątej kategorii. Swego bohatera umieszcza Piasecki w Polsce w latach 1945-1946. Dla podkreśclenia "autentyczności" przygód Marka, "dokumentuje" je wycinkami z ówczesnej prasy krajowej. Pierwsze wydanie tej powieści zostało opublikowane w 1948 roku w Londynie i spotkało się z dużym zainteresowaniem czytelników. Jak pisał na łamach londyńskich "Wiadomości" Ferdynant Goetel: jako lektura książka bawi, zajmuje i śmieszy.
Spojrzę ja w okno... to drugi tom trylogii, której akcja rozgrywa się w Mińsku Litewskim od wiosny 1918 do lata 1919 roku. Powieść ta opisuje życie codzienne mińskiego półświatka.
"Spojrzę ja w okno..." to drugi tom trylogii, której akcja rozgrywa się w Mińsku Litewskim od wiosny 1918 do lata 1919 roku. Powieść ta opisuje życie codzienne mińskiego półświatka.
"Spojrzę ja w okno..." to drugi tom trylogii, której akcja rozgrywa się w Mińsku Litewskim od wiosny 1918 do lata 1919 roku. Powieść ta opisuje życie codzienne mińskiego półświatka.
Sergiusz Piasecki już w okresie dwudziestolecia należał do bardzo popularnych pisarzy. Jego powieści (oparte na własnych przeżyciach) Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy, Piąty etap i Bogom nocy równi cieszyły się wielką poczytnością o czym świadczą nie tylko liczne wydania krajowe, ale również tłumaczenia. Piasecki okres 1939-1944 spędził na Kresach, a od 1946 znalazł się na emigracji - początkowo we Włoszech, następnie w Anglii. Przebywając na emigracji, również pisał, jednak ponieważ należał do przeciwników PRL-u, jego powieści mogły się ukazywać tylko w oficynach emigracyjnych, a od lat osiemdziesiątych również w tzw. drugim obiegu w kraju. Najczęściej publikowaną przez wydawnictwa niezależne pracą (a więc najpopularniejszą) były Zapiski oficera Armii Czerwonej. Prezentowana satyra jest opisem polskiej rzeczywistości na Kresach widzianej oczami wyzwolicieli. Sergiusz Piasecki w humorystycznej formie pokazał zderzenie się dwóch różnych światopoglądów. Pierwsze wydanie cieszyło się wielką popularnością na emigracji. Przedstawiony przez Piaseckiego sposób myślenia i zachowania krasnoarmiejców - według opinii czytelników - ściśle odpowiadał wzorom zapamiętanym przez mieszkańców Kresów wschodnich RP z ich spotkań z nimi w okresie wojny.
