"Spotkanie z N.N. przewróciło wszelkie ustalenia dotyczące świata, który do tego momentu znałem. Jestem pisarzem, więc kimś otwartym na przygodę czy zwierzanie się bliźniego. Ale nie na co dzień ma się możliwość rozmowy z mordercą, choć słowo to nie jest adekwatne do nazwania tak człowieka, z którym dane było mi się przez jeden wieczór spotkać. (...) N.N. rozwiązywał zagadkę, jaką było zabójstwo Piotra i Alicji Jaroszewiczów. Teraz miałem przed sobą kogoś, kto dowodził, że to zrobił."
Trzecia część powieściowego cyklu – "Niemoc" – nie ogranicza się do rozliczeń z epoką Gomułki. Opisując bowiem życie Szymona Bolesty, pisze Krasiński wciąż o doświadczaniu totalitaryzmu.< Krasiński przypomina, że PRL nie był sielanką z radosnych plakatów, pełną uśmiechniętych ochotników budujących socjalistyczną ojczyznę. To nie był wieczny karnawał młodości i beztroski, to były egzekucje i śledztwa, przepełnione więzienia, rozbite rodziny, zwichnięte kariery, marzenia i nadzieje, zdrada i podłość przyjaciół.
Skazany jeszcze w czasach stalinowskich i więziony pod absurdalnym zarzutem szpiegostwa na rzecz Ameryki Szymon Bolesta, a więc ktoś wrogi systemowi, niepewny, wbrew wszystkiemu osiąga z czasem społeczną pozycję, z której można już z bliska przyjrzeć się poczynaniom władzy. Uczestniczy w proteście pisarzy przeciwko zdjęciu ze sceny „Dziadów” Adama Mickiewicza, zapędzony przez ormowców wraz z manifestantami do kościoła św. Krzyża staje się świadkiem wydarzeń Marca 68, zaś w parę lat później, rzecz zdawałoby się wprost nieprawdopodobna, zostaje poproszony do współpracy przy filmie w koprodukcji polsko-radzieckiej.
Powieść Twarzą do ściany - to druga część cyklu powieściowego Janusza Krasińskiego (pierwsza Na stracenie, Kraków 2006). Bohater, Szymon Bolesta, porte-parole pisarza prowadzi nas przez meandry swojego literackiego, sfabularyzowanego życiorysu, od wspomnień z młodości, poprzez okupację, Powstanie i wywózkę do Oświęcimia i Dachau, absurdalny proces o szpiegostwo na rzecz USA i wyrok 15 lat więzienia, odsiadywany w najsurowszych katowniach stalinowskiego reżimu - Mokotowie, Rawiczu i Wronkach. Proza Janusza Krasińskiego to jedna z najciekawszych analiz rzeczywistości powojennej. To dramat indywidualny i społeczny, narodowy. Dramat pokolenia patriotów, skazanych na unicestwienie. Krasiński należy do tych pisarzy, którzy rozliczenie z przeszłością traktują jak misję, zobowiązanie podjęte w obecności wyprowadzanych o świcie z celi śmierci i ginących niewinnie bohaterów wojny i okupacji, swoich kolegów i współwięźniów.
Powieść Janusza Meissnera jest historią porucznika Herberta, który wraz z kompanami porzuca rumuńską niedolę i ponownie staje w szranki z niemieckim zagrożeniem. "Żądło Genowefy" i "L- jak Lucy" to doskonałe powieści przygodowe. Napisane żywym i humorystycznym językiem, nasycone doświadczeniami pilota II wojny światowej, stanowią kanon literatury lotniczej.
Fascynująca opowieść o marzeniach i szaleństwie, o wierności sobie i samotności, uhonorowana prestiżową nagrodą Akademii Francuskiej – Grand Prix du Roman. Jest to opowieść oparta na autentycznej biografii francuskiego prawnika, który w 1860 roku został królem Indian patagońskich. Urodzony w zapadłej wiosce, „odkrył” w sobie krążącą krew i pod wpływem dzieł sławnych podróżników zapragnął ustanowić francuską kolonię w Patologii. Niczym nowy Don Kichote zaczął realizować zuchwały plan, nie licząc się z nikim i z niczym. Tak stał się założycielem dynastii królów Patagonii, która istnieje do dziś.
Pewnej nocy na szeregu wysepek u wybrzeży Bretanii pojawiły się metalowe tablice z wymalowaną lilią Burbonów i napisem: „Filip VII Faramund, król Francji, wziął to miejsce w posiadania 29 kwietnia 2000 roku.” Rankiem 30 kwietnia redaktorzy Agence France-Presse znaleźli na swych biurkach następujący komunikat: „Akcja, która w moim imieniu została przeprowadzona w nocy z 29 na 30 kwietnia, jest akcją symboliczną. Jej celem nie jest ustanowienie we Francji prawomocnej władzy jej królów. Nie jest spełniony żaden z zasadniczych warunków religijnych, duchowych, moralnych, społecznych i politycznych, które są niezbędne do przeprowadzenia restauracji monarchii. Mimo to jestem królem. I przed Bogiem odpowiadam za los mojego kraju... Podpisano: Filip Faramund” Kim jest ów tajemniczy król? Czy przywrócenie monarchii jest niemożliwe? Czy demokracja jest najlepszą i ostateczną formą rządów? I jakich środków użyje republika, by powstrzymać władcę „równoległego królestwa”?
"W nękanych głodem i epidemią Indiach pod wpływem wystąpień szalonego filozofa, zresztą przybysza z Europy, setki tysięcy ludzi opanowują siłą statki, łodzie, barki i na oślep, niepowstrzymaną falą, ruszają ku Europie. Przypadkiem celem tej wędrówki ludów staje się ojczyzna autora, ale nie o nia tu w sumie chodzi, tylko o cały zgnuśnialy w dobrobycie i ogłupiały Zachód, który wobec tej nagłej inwazji okazuje się całkowicie bezradny." - Rafał A. Ziemkiewicz.
