Wiele osób jest przekonanych, że socjalizm funkcjonowałby poprawnie, gdyby ludzie byli aniołami. Autor książki udowadnia, że byliby wtedy bardzo głodnymi aniołami. Ludwig von Mises wskazuje na to, że w świecie, w którym zasoby są ograniczone, a potrzeby wręcz przeciwnie, system gospodarczy oparty na uspołecznionej (czytaj: państwowej) własności środków produkcji jest obarczony poważnym grzechem pierworodnym: brakuje mu mechanizmów, które podpowiadają, jak najefektywniej wykorzystać dostępne środki.<
Analiza dwóch sposobów zarządzania: biurokratycznego - charakterystycznego dla instytucji scentralizowanych - i nastawionego na zysk - właściwego dla przedsiębiorstw.
Zbiór sześciu odrębnych wykładów (esejów), w których to autor porusza m.in. temat zagrożeń wynikających ze zbyt dużego interwencjonizmu państwa w gospodarkę. Lektura wprowadzająca do kolejnych dzieł tego największego ekonomisty XX stulecia.
Opus magnum nestora austriackiej szkoły ekonomii Ludwiga von Misesa. Chłodna, rzeczowa rozprawa z socjalizmem, interwencjonizmem i wszelkimi odmianami pseudoekonomii; gruntowny wykład prakseologii i głęboka refleksja nad prawidłowościami i ograniczeniami, jakim podlega ludzkie działanie. Po 1989 roku stało się oczywiste, że socjalizm nie może się udać. Mises wiedział o tym już w latach czterdziestych, a więc wtedy, kiedy wielu intelektualistów wiązało z tym ustrojem wielkie nadzieje.
Planowany chaos jest książką wydaną po raz pierwszy w roku 1947, jednak zdezaktualizowaną w bardzo małym stopniu; na Zachodzie wznawiano ją wielokrotnie, zaś w Polsce była, tak jak i inne książki von Misesa, objęta zakazem cenzury.
Pełny tytuł: Ludwig von Mises - Teoria a historia. Interpretacja procesów społeczno-gospodarczych Nigdy nie dojdzie do prawdziwego renesansu ekonomii austriackiej, jeśli ekonomiści nie przeczytają tego lekceważonego, niestety, dzieła i nie przyswoją sobie jego zasadniczych nauk. Bez prakseologii ekonomia nie może być ani prawdziwie „austriacka”, ani prawdziwie zdrowa.
 kopia.jpg "http://multibook.pl/2375,henry-hazlitt-cofniecie-czasu.html")
