Zaskakujące, że w czasach dialogu i pojednania ze wszystkimi, gdy takie słowa jak „ekskomunika” i „schizma” wyszły już niemal z użycia w Kościele, ciągle używa się je w odniesieniu do jednego jedynego biskupa — abpa Lefebvre, podczas gdy tak wielu prawdziwych, zawziętych schizmatyków i heretyków nie tylko nie jest nazywana w ten sposób, ale wręcz darzy się ich najwyższym uznaniem. Ta książka to zwięzła, lecz wyczerpująca odpowiedź na oskarżenia i ataki skierowane przeciwko Arcybiskupowi oraz założonemu przez niego Bractwu Kapłańskiemu Św. Piusa X.
Autor przedstawia, jak „zreformowanie” katolickiej Mszy Świętej od 1969 r. przynosi gorzkie owoce w postaci utraty wiary i odejścia od praktyk religijnych w krajach Europy Zachodniej. Cytując kardynałów i biskupów, a także liberalnych „ekspertów” i protestanckich obserwatorów podczas II Soboru Watykańskiego, autor analizuje dwuznaczności wbudowane przez rewolucjonistów w dokumenty soborowe, które stały się prawdziwymi bombami z opóźnionym zapłonem.
Opracowanie ks. Schmidbergera na temat błędów Soboru Watykańskiego II. Autor krytycznie analizuje podstawowe dokumentu Soboru, takie jak: Dekret o Ekumenizmie, Konstytucję Dogmatyczną o Kościele, Deklarację o Stosunku Kościoła do Religii Niechrześcijańskich, Deklarację o Wolności Religijnej oraz Konstytucję Duszpasterską o Kościele w świecie współczesnym.
