Ojciec Józef Maria Bocheński, OP, tak pisał o tej książce 17 lipca 1975 w liście do autora: „Uważam opracowanie i wydanie tej książki za ważne i pomyślne wydarzenie. Jest Pan jednym z niewielu, nawet wśród Polaków, którzy nie poddają się «sprzysiężeniu milczenia» w tych sprawach. Co więcej, zabiera Pan głos w dziedzinie szczególnie zaniedbanej i trudnej, a mianowicie kościelnej. Rzecz Pańska oparta jest na wielkiej, na ogół solidnej dokumentacji – jest oczywiście wynikiem długiej pracy badawczej i zawiera masę nieraz trudno dostępnych informacji. Książka jest doskonale napisana. Daje, w bardzo przyjemnej formie, jedyną znaną mi panoramę zjawisk w tej dziedzinie.
Fakty, przyroda i ludzie - książka Józefa Mackiewicza wydana przez londyńskie wydawnictwo Kontra w 1984. Stanowi zbiór opowiadań i reportaży opublikowanych przez Józefa Mackiewicza wcześniej w prasie emigracyjnej m.in. w "Wiadomościach" oraz prowadzonej przez jego brata – Stanisława Cata-Mackiewicza - gazecie "Lwów i Wilno". Doboru tekstów dokonał Tadeusz Kadency, przedmowę napisała Barbara Toporska, małżonka Józefa Mackiewicza.
"Kontra" - powieść o Kozakach, obywatelach ZSRR i emigrantach politycznych, którzy w wojnie sowiecko-niemieckiej walczyli przeciwko bolszewikom, a następnie zostali im wydani przez aliantów na podstawie układu jałtańskiego.
„Powieść niniejsza jest, chronologicznie, dalszym ciągiem Drogi donikąd. To znaczy, przedłużeniem jej w czasie, ale tylko częściowo w tym samym terenie. ... Akcja powieści toczy się na tle zdarzeń historycznych, ściślej: pewnych fragmentów minionej wojny, i jest z nimi związana. Przedstawienie tych zdarzeń w powieści nie ma na celu narzucania czytelnikowi jakiejkolwiek „tezy”, bądź podejmowania „polemiki politycznej”. Jest wyłącznie próbą opisania tego co było".
Nowa edycja książek Józefa Mackiewicza. Wszystkie książki z nowej serii wydane są w twardych oprawach oraz na papierze ekologicznym. Więcej informacji na temat treści książek można znaleźć na tylniej okładce, którą w powiększeniu mogą Państwo obejrzeć.
Książkę tę skończyłem w roku 1942. Dotyczyła ona okresu okupacji litewskiej i wkroczenia bolszewików. W treści atakowała władze i politykę litewską, tudzież poddawała bardzo ostrej krytyce stanowisko społeczeństwa polskiego przy wkraczaniu wojsk czerwonych. W dalszym ciągu poświęcona była sprawie żydowskiej. Broniłem Żydów przed identyfikowaniem ich z bolszewizmem, co uprawiała nie tylko propaganda hitlerowska, ale część naszego społeczeństwa. Książka nosiła tytuł "Prawda w oczy nie kole" i odbita była w dwóch egzemplarzach, z których jeden wręczyłem członkowi tajnej organizacji (Radziwinowi Romualdowi) dla kolportażu.
W maju 1943 roku Mackiewicz, na zaproszenie niemieckie i za zgodą polskich władz podziemnych jedzie do Katynia, gdzie jest świadkiem ekshumacji zwłok oficerów polskich. Wydaje na ten temat książkę, która wkrótce ukazuje się w języku angielskim, niemieckim, włoskim, hiszpańskim i francuskim.
Książka ukazała się po raz pierwszy w 1962 roku nakładem własnym Autora, bo nikt nie odważył się jej wydać. Książka jest jedną z najcenniejszych pozycji w twórczości Mackiewicza. Autor opisuje w niej przyczyny dla których na świecie rozprzestrzenia się komunizm. Lektura obowiązkowa dla każdego, kto chce poznać żródła komunizmu i jego zła!
