Książka ukazuje kształtowanie się parlamentu jako części systemu politycznego Wielkiej Brytanii. Tworzone przez niemal siedemset lat metody pracy, zmieniające się znaczenie Izby Gmin, Izby Lordów, spikera w minionych wiekach ilustrują główną rolę parlamentu, jaką jest stworzenie warunków dla kontrolowanego konfliktu politycznego. Wielu Polakom obserwującym z galerii gości obrady Izby Gmin czy Izby Lordów książka pozwoli zrozumieć, dlaczego posłowie siedzą w ławkach naprzeciwko siebie, jaką władzę ma spiker, czego symbolem jest leżąca przed nim ozdobna buława.
Tekst Doboszyńskiego „Konspiracje” stanowi fragmenty pracy pt. „Ustrój Narodowy”. Jej pisanie zapoczątkował autor jeszcze w więziennym zaciszu, lecz ze względu na wybuch wojny praca ta nigdy nie została ukończona. Podejmując się tak kontrowersyjnego tematu Doboszyński od samego początku musiał liczyć się z mogącą pojawić się krytyką. Nie przerażało go to jednak, gdyż uważał problem za na tyle ważki by zaryzykować. Na pierwszy rzut oka autor pisał w swej pracy o pewnym ogólnym mechanizmie funkcjonowania konspiracji. Nie sposób jednak nie zauważyć, że w istocie przedstawiał on na tym tle własne poglądy na działalność masonerii. Ostrzegał przy tym przed przenikaniem zaczerpniętego od tych struktur konspiracyjnego sposobu działania do innych, często nie związanych z masonerią organizacji.
Wielki polski patriota, działacz Ruchu Narodowego Adam Doboszyński w swej książce pt. ''Ustrój państwa narodowego'' przytacza niezwykle mądre spostrzeżenia św. Tomasza z Akwinu dotyczące porządku ustrojowego w państwie. Ład społeczny winien opierać się według niego na dwóch filarach: ''porządku dwoistym'' (''duplex ordo'') oraz ''ustroju złożonym'' (''regimen commixtum''). ''Porządek dwoisty'' to według Doboszyńskiego posłuch obywateli wobec władzy i zespolenie obywateli między sobą. Tak zespolone społeczeństwo może według św. Tomasza budować ustrój polityczny złożony z najlepszych elementów monarchii, arystokracji oraz demokracji, czyli ''ustrój złożony''. Św. Tomasz słusznie zauważa, że oligarchia, monarchia czy demokracja w czystej postaci nie są ustrojami doskonałymi; znacznie korzystniejsza dla narodu jest ich synteza polegająca na połączeniu najlepszych cech tych trzech form ustrojowych.
Najnowsza pozycja uznanego wydawnictwa z Krakowa. Arcana oddają w ręce polskich czytelników przenikliwą historię Rosji w XX wieku napisaną piórem wybitnego międzywojennego ekonomisty wolnorynkowego, prof. Adama Krzyżanowskiego. "Bolszewicy postanowili przyswoić sobie kulturę techniczną krajów cywilizowanych, ażeby cywilizację zniszczyć"...
Książka Bregmana, choć pochodzi sprzed półwiecza, ciągle zachowuje swoją wartość. Pojawiły się w ciągu tego okresu nowe źródła, ale pisarstwo Bregmana dobrze zniosło próbę czasu, zarówno pod względem stylu, jak i zawartości.
W książce "Przestępcy z Łubianki ", Aleksander Litwinienko opowiada o dniu powszednim FSB- o korupcji,rekiecie,związkach ze światem przestępczym,uprowadzeniach i zabójstwach na zlecenie ,o sposobach zarabiania pieniędzy ...Poznajemy dwudziestoletnią drogę: od kursanta Wyższej Szkoły KGB, do zastępcy naczelnika supertajnego Wydziału FSB.
Jakże prorocze okazały się słowa Tocqueville'a, że "Amerykańska demokracja przetrwa do czasu, kiedy Kongres odkryje, że można przekupić społeczeństwo za publiczne pieniądze". Czy aby nie dlatego dzisiejsza Ameryka traci swój duch i porzuca stare ideały?Jak wyglądały ideały w XIX wieku pisze Tocqueville. I pisze najlepiej!
"Sensacyjne nowe ujęcie okresu narodowego socjalizmu". (Christian Esch, "Berliner Zeitung") "Każdy kto zamierza w przyszłości zabrać głos w debacie na temat historii Trzeciej Rzeszy i II wojny światowej musi przeczytać tę książkę". (Hans Erich Volkman, "Frankfurter Allgemaine Zeitung") "Ta książka roznieci nową debatę na temat narodowego socjalizmu". (Hans Hommsen, "Suddeutsche Zeitung").
Bardzo ważna książka dla wszystkich, którzy chcą zdobyć wiedzę o celach i metodach działania sowieckich i rosyjskich służb specjalnych. Pisana przez kilkanaście lat, pierwsze wydanie ukazało się w 1984 roku. Autor koncentruje się wokół kilku tez: wskazuje na fakt, iż niezmiennym celem "systemu sowieckiego" jest panowanie nad światem i temu przyporządkowane są wszystkie działania: przypomina, że najważniejszym narzędziem oddziaływania na Zachód jest systematyczna dezinformacja; podkreśla, że Zachód, nie rozumiejąc natury "systemu sowieckiego", nie analizuje jego rzeczywistych działań, skupiając się na analizie treści dezinformacyjnych.
