Książka ukazuje kształtowanie się parlamentu jako części systemu politycznego Wielkiej Brytanii. Tworzone przez niemal siedemset lat metody pracy, zmieniające się znaczenie Izby Gmin, Izby Lordów, spikera w minionych wiekach ilustrują główną rolę parlamentu, jaką jest stworzenie warunków dla kontrolowanego konfliktu politycznego. Wielu Polakom obserwującym z galerii gości obrady Izby Gmin czy Izby Lordów książka pozwoli zrozumieć, dlaczego posłowie siedzą w ławkach naprzeciwko siebie, jaką władzę ma spiker, czego symbolem jest leżąca przed nim ozdobna buława.
Książka Bregmana, choć pochodzi sprzed półwiecza, ciągle zachowuje swoją wartość. Pojawiły się w ciągu tego okresu nowe źródła, ale pisarstwo Bregmana dobrze zniosło próbę czasu, zarówno pod względem stylu, jak i zawartości.
Bohater książki, właściciel jednoosobowej firmy prowadzi w latach dziewięćdziesiątych interesy za wschodnią granicą. Musi dać sobie radę w świecie absurdu zaludnionym przez Starych i Nowych Rosjan. Ale nawet w najtrudniejszych chwilach nie opuszcza go rodzaj zauroczenia rosyjską duszą. Autor książki nie jest biernym słuchaczem opowieści bohatera. Odtwarza je w iście zoszczenkowskim klimacie. - "Polityka"
Książka poświęcona opisowi współczesnych Chin. Autor, Bogdan Góralczyk jest politologiem, sinologiem, publicystą, dyplomatą. W latach 2003-2008 był ambasadorem w Tajlandii, na Filipinach i w dawnej Birmie."Chiński feniks. Paradoksy wschodzącego mocarstwa" to książka bardzo osobista, oparta na własnym doświadczeniu autora. Góralczyk pierwszy raz wyjechał do Chin w roku 1976, w momencie, kiedy do historii odchodził Mao i jego epoka. Potem tam studiował, podróżował po różnych regionach i prowincjach tego państwa-olbrzyma.
Pierwszego lipca 1690 roku, na brzegach irlandzkiej rzeki Boyne doszło do decydującego starcia pomiędzy Jakubem II a armią jego zięcia Wilhelma III. Po przegranej bitwie zwolennicy Jakuba przez 50 lat starali się odzyskać tron dopóki ich sprawa nie została ostatecznie pogrzebana w 1746 r. na krwawym wrzosowisku Culloden Moor.
W „Dziwnej klęsce” pisanej pod wrażeniem przegranej Francji w 1940 roku, Bloch dokonuje bilansu politycznego, w którym rozprawia się z elitami wojskowymi i społecznymi swego kraju, analizując jednocześnie mechanizmy egoistycznej postawy wszystkich warstw społeczeństwa francuskiego.
Partyzantka albo działania nieregularne były formą narodowego oporu przeciwko obcej agresji od niepamiętnych czasów. W Estonii taki opór tradycyjnie prowadzono w lasach. Nawet nazwa działań partyzanckich ma związek z miejscem walk – metsavendlus – dosłownie „leśne braterstwo”. W najnowszej historii Estonii taktyka metsavendlus była szeroko stosowana podczas radzieckiej okupacji kraju od połowy 1940 do połowy 1941 roku, a następnie od ponownego opanowania Estonii przez Sowietów jesienią 1944 roku. Podczas gdy walka partyzancka z sowiecką władzą ma dla Estończyków status legendarny i jest elementem dumy narodowej, reszta świata aż do dzisiaj niewiele o niej słyszała.
Książka hiszpańskiego historyka Pio Moi stała się bestsellerem w Hiszpanii – w ciągu ostatnich 4 lat doczekała się ona tam aż 36 wydań. Tematem książki jest jeden z najważniejszych i najbardziej kontrowersyjnych epizodów w historii XX wieku, a mianowicie wojna domowa w Hiszpanii. Wojna ta na długie lata ukształtowała międzynarodowy etos walczącej lewicy. Powszechna wiedza o tym konflikcie pochodzi zazwyczaj nie z opracowań historyków, lecz z dzieł artystów, które mocniej oddziałują na masową świadomość.
Wielu Polaków niestety nie ma dziś pojęcia, o co bili się nasi przodkowie, gdy odzyskiwali ziemie Śląska Cieszyńskiego po okresie zaborów. Nie wiedzą, w jak podstępny sposób Zaolzie było nam wydarte przez Czechów, gdy Polska w śmiertelnym boju zwarła się z Sowietami w roku 1920. Nie znają podstawowych faktów - których w książce na szczęście nie brak - jednak z tego co uważają wynika, że zapewne lepiej byłoby, gdyby ziemia ta została zabrana przez hitlerowców, gdy dokonali oni zajęcia Czechosłowacji. Czyżby lepiej było to dla Polaków tam zamieszkujących od pokoleń?
