Nieznane i niepublikowane dotąd opisy krwawych prześladowań katolickich duchownych i świeckich w czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej mogą zrobić wrażenie na każdym, nawet na przeciwnikach Kościoła. Rewolucja, która na ołtarze, w miejsce Boga, wprowadziła Rozum, obaliła stary porządek i wprowadziła nowy, co nie znaczy, że lepszy.
Koń Trojański w Mieście Boga to jedna z najgłośniejszych książek Dietricha von Hildebranda. Wybitny filozof, jeden z największych współczesnych etyków, opierając się na właściwie interpretowanych tekstach Soboru Watykańskiego II, wskazuje nadużycia, jakich dopuszczają się modernistyczni teologowie. Książka napisana dwa lata po zakończeniu Vaticanum II, podczas którego autor był jednym z ekspertów, jest kluczem do zrozumienia posoborowego kryzysu w Kościele oraz jego postępującej sekularyzacji. Dietrich von Hildebrand odnowie fałszywej przeciwstawia odnowę prawdziwą.
Książka ta zawiera trzy artykuły, pierwotnie zamieszczone w numerze 29. czasopisma „Zawsze wierni”, poruszające zagadnienia stosunków pomiędzy Kościołem katolickim a żydami i judaizmem. Autorzy próbują znaleźć odpowiedź na pytania: Czy Żydzi są nadal narodem wybranym? Czy winni są grzechu bogobójstwa? Czy ściągnęli na siebie przestępstwo? Czy istnieje konflikt między chrześcijaństwem a judaizmem? Dokąd prowadzi posoborowy dialog z judaizmem? Czy w czasie II wojny światowej papież Pius XII ratował Żydów?
Historia Kościoła niejako w pigułce od narodzin Chrystusa po połowy XX wieku. Książeczka wyjaśnia w przystępny sposób historię Kościoła oraz jego instytucji, a co niezwykle cenne, obala wiele mitów dotyczących funkcjonowania Kościoła w przeszłości, który daje pole do współczesnych ataków na Kościół. Lektura książeczki pozwoli skutecznie bronić prawdziwej, a nie wyimaginowanej, historii Kościoła...
Historia Kościoła katolickiego jest częścią historii powszechnej. Jest nauką o kolejnych losach, przez które przechodził Kościół i o tym, jak wpływał w ciągu wieków na społeczeństwo.
Nadprzyrodzonym zadaniem Kościoła świętego jest uchronienie ludzkości przed upadkiem. Może to uczynić jedynie poprzez powrót do bezkompromisowego nauczania przedsoborowych papieży o tym, że państwo winno oprzeć swe prawodawstwo na prawach Chrystusa-Króla. W tej książce autor udowadnia, że Sobór Watykański II porzucił to nauczanie, kiedy ogłosił Deklarację o wolności religijnej Dignitatis humanae, która umożliwiła Kościołowi uznanie i przyjęcie haseł rewolucji francuskiej: wolność, równość, braterstwo – to słynne motto stało się kwintesencją Vaticanum II.
Zamiarem autora tej książki nie było przedstawienie systematycznego wykładu historycznego o czasach Inkwizycji, ale raczej ukazanie pozytywnych aspektów tej instytucji oraz apologetyczna próba obalenia jednej z tzw. „czarnych legend Kościoła”. Ilekroć bowiem podejmowany jest problem Inkwizycji, tylekroć trzeba pamiętać o dwojakim charakterze zagadnienia: historyczno-ideologicznym oraz metafizycznym; w analizach historycznych drugi aspekt zwyczajowo jest pomijany... Tymczasem podstawowym celem Inkwizycji było ratowanie zagubionych dusz ludzkich, była to zatem walka o najistotniejszą wartość — o życie wieczne.
Tytuł książki nawiązuje do Czarnych kart Kościoła V. Messoriego i Czerwonych kart Kościoła G. Kucharczyka. Autor nie podąża jednak tylko przetartym przez poprzedników śladem. Przeciwnie: dokonując syntezy „apologetycznego” i „martyrologicznego” punktu widzenia dziejów Kościoła, uzupełnia ją o najważniejszy wymiar tychże dziejów, w którym jaśnieje najczystszy blask chwały Ecclesia Militans.
Książka Grzegorza Kucharczyka opowiada o wojnie kulturowej, której stawką była tożsamość i historyczna pamięć Francuzów." Pierworodna córa Kościoła" miała się stać ucieleśnieniem "republikańskich ideałów". Realizacja takiego planu nie byłaby możliwa bez "kielni i cyrkla" czyli zaangażowania się masonerii w inicjowanie i popieranie laickiej polityki kolejnych rządów III Republiki. Wojna ta miała także swoje ofiary. Ofiary przelanej krwi przez tzw. zwykłych, niedorosłych do idei postępu Francuzów, którzy zamiast cieszyć się z nowych, wspaniałych czasów, woleli bronić swoich zakonników i prowadzone przez nich szkoły. Nawet kosztem ofiary ze swojego życia.
