Nieznane i niepublikowane dotąd opisy krwawych prześladowań katolickich duchownych i świeckich w czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej mogą zrobić wrażenie na każdym, nawet na przeciwnikach Kościoła. Rewolucja, która na ołtarze, w miejsce Boga, wprowadziła Rozum, obaliła stary porządek i wprowadziła nowy, co nie znaczy, że lepszy.
Mroki nienawiści" są wstrząsającym reportażem o męczeństwie chrześcijan u progu trzeciego tysiąclecia. Wybitny włoski autor ukazuje nie tylko konkretna wydarzenia, ale także polityczne i religijne motywy prześladowań. Zastanawia się również, na ile winna jest permanentnej rzezi chrześcijan w Afryce, Azji, Ameryce Łacińskiej, a nawet i w Europie... współczesna zachodnia cywilizacja. Świat oszalałby w proteście, gdyby opisane tu wydarzenia były czynami katolików. Ale katolik - i chrześcijanin w ogóle - jako ofiara, wydaje się czymś niemal naturalnym.
Koń Trojański w Mieście Boga to jedna z najgłośniejszych książek Dietricha von Hildebranda. Wybitny filozof, jeden z największych współczesnych etyków, opierając się na właściwie interpretowanych tekstach Soboru Watykańskiego II, wskazuje nadużycia, jakich dopuszczają się modernistyczni teologowie. Książka napisana dwa lata po zakończeniu Vaticanum II, podczas którego autor był jednym z ekspertów, jest kluczem do zrozumienia posoborowego kryzysu w Kościele oraz jego postępującej sekularyzacji. Dietrich von Hildebrand odnowie fałszywej przeciwstawia odnowę prawdziwą.
Ostatnie dzieło Dietricha von Hildebranda to jego intelektualny testament. Książka pisana z proroczym gniewem, żarem i bólem jest gwałtownym protestem przeciw postępowaniu niektórych teologów i hierarchów, którzy – zdaniem autora – niweczą nadprzyrodzony charakter nauki katolickiej. Praca jest przestrogą przed schodzeniem z drogi prawdy, które może prowadzić ku zeświecczeniu i pustym świątyniom. Autor, ekspert Vaticanum II, uważany przez Piusa XII za Doktora Kościoła XX wieku, pisze wręcz o „piątej kolumnie” niszczącej Kościół.
Ponad 100 mln chrześcijan poniosło męczeńską śmierć w ciągu ostatniego stulecia. To więcej niż we wszystkich innych okresach historii Kościoła. Niektóre z opowieści o męczennikach są powszechnie znane, np. historia o. Kolbe czy ks. Popiełuszki, jednak o wielu rzadko się mówi, chociaż są podobnie dramatyczne i poruszające. Poczynając od opisów tortur stosowanych za Żelazną Kurtyną po masakry w krajach Afryki.
Autor przedstawia okoliczności i uwarunkowania, które po roku 565 doprowadziły do emancypacji Kościoła na Zachodzie spod wpływów i zależności Cesarstwa Bizantyjskiego oraz powstania Państwa Kościelnego. Od pontyfikatu Grzegorza Wielkiego coraz większą rolę w Italii zaczęli odgrywać papieże, którzy przejęli rolę autorytetów nie tylko duchownych, ale także politycznych. Zagrożenie ze strony Longobardów skłoniło papieży do szukania pomocy u majordomów frankońskich. Poparcie papieża umożliwiło Pepinowi Krótkiemu detronizację Merowingów i koronację w 750 roku na króla Franków. W wyniku dwóch jego wypraw do Italii przeciwko królowi Longobardów, w 756 roku powstało Patrimonium Sancti Petri... I tak dalej, przez cesarstwo Karola Wielkiego, spory o inwestyturę, "niewolę Awiniońską", Napoleona, powstanie państwa włoskiego, aż po Układy Laterańskie z 1929 roku, które doprowadziły do powstania Citta del Vaticano.
Książka ta zawiera trzy artykuły, pierwotnie zamieszczone w numerze 29. czasopisma „Zawsze wierni”, poruszające zagadnienia stosunków pomiędzy Kościołem katolickim a żydami i judaizmem. Autorzy próbują znaleźć odpowiedź na pytania: Czy Żydzi są nadal narodem wybranym? Czy winni są grzechu bogobójstwa? Czy ściągnęli na siebie przestępstwo? Czy istnieje konflikt między chrześcijaństwem a judaizmem? Dokąd prowadzi posoborowy dialog z judaizmem? Czy w czasie II wojny światowej papież Pius XII ratował Żydów?
Historia Kościoła niejako w pigułce od narodzin Chrystusa po połowy XX wieku. Książeczka wyjaśnia w przystępny sposób historię Kościoła oraz jego instytucji, a co niezwykle cenne, obala wiele mitów dotyczących funkcjonowania Kościoła w przeszłości, który daje pole do współczesnych ataków na Kościół. Lektura książeczki pozwoli skutecznie bronić prawdziwej, a nie wyimaginowanej, historii Kościoła...
Nadprzyrodzonym zadaniem Kościoła świętego jest uchronienie ludzkości przed upadkiem. Może to uczynić jedynie poprzez powrót do bezkompromisowego nauczania przedsoborowych papieży o tym, że państwo winno oprzeć swe prawodawstwo na prawach Chrystusa-Króla. W tej książce autor udowadnia, że Sobór Watykański II porzucił to nauczanie, kiedy ogłosił Deklarację o wolności religijnej Dignitatis humanae, która umożliwiła Kościołowi uznanie i przyjęcie haseł rewolucji francuskiej: wolność, równość, braterstwo – to słynne motto stało się kwintesencją Vaticanum II.
Zamiarem autora tej książki nie było przedstawienie systematycznego wykładu historycznego o czasach Inkwizycji, ale raczej ukazanie pozytywnych aspektów tej instytucji oraz apologetyczna próba obalenia jednej z tzw. „czarnych legend Kościoła”. Ilekroć bowiem podejmowany jest problem Inkwizycji, tylekroć trzeba pamiętać o dwojakim charakterze zagadnienia: historyczno-ideologicznym oraz metafizycznym; w analizach historycznych drugi aspekt zwyczajowo jest pomijany... Tymczasem podstawowym celem Inkwizycji było ratowanie zagubionych dusz ludzkich, była to zatem walka o najistotniejszą wartość — o życie wieczne.
