Książka opowiada o losach dwóch braci, Ryszarda i Jerzego Kowalczyków, którzy w październiku 1971 r. zdetonowali aulę Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu. Proces Kowalczyków wywołał ostrą reakcję niezależnej opinii publicznej w kraju i na Zachodzie, oburzonych wysokimi wyrokami (Jerzego skazano na karę śmierci, Ryszarda na 25 lat więzienia). Jacek Wegner wpisuje tragiczne losy Jerzego i Ryszarda w szerokie tło rzeczywistości moralnej i politycznej lat 1944-2006.

"Takiej nocnej eksplozji z 5 na 6 października 1971 roku Opole nie słyszało od zakończenia wojny. Huk obudził wielu mieszkańców w promieniu co najmniej trzech kilometrów od Wyższej Szkoły Pedagogicznej...".