Zasadniczym tematem książki J. Bartyzela - Umierać, ale powoli!" O monarchistycznej i katolickiej kontrrewolucji w krajach romańskich 1815-2000 - są dzieje myśli konserwatywnej po roku 1815 w Europie łacińskiej, a więc w Hiszpanii, Portugalii, Francji i Włoszech. Autor kreśli sylwetki najważniejszych reprezentantów ideologii kontrrewolucyjnej w tych krajach, omawia ich najważniejsze dzieła, charakteryzuje poglądy. Bohaterami są pisarze, politycy, środowiska - w Polsce często zupełnie nie znane, zapomniane albo też ukazywane od lat w sposób jednostronny czy zgoła fałszywy. Otrzymujemy m.in. świetne portrety portugalskich "miguelistów", Jacindo Candido, Juana Donoso Cortesa, Maurice'a Barresa, czy wreszcie środowiska francuskiej "Action Francaise" z Charlesem Maurrasem na czele. Praca Bartyzela jest dziełem bez precedensu w nauce polskiej. Świetnie udokumentowana i napisana, oparta na bardzo bogatym materiale źródłowym, wymagająca nie tylko ogromnej pracy i erudycji, ale także znakomitej orientacji w dziejach europejskiej kultury, polityki, historii - jest dziełem zupełnie zasadniczym dla badacza nie tylko dziejów europejskiego konserwatyzmu, ale też dziejów intelektualnych Europy XIX i XX w. Wiele miejsca poświęca również autor obecności myśli kontrrewolucyjnej w kulturze polskiej, pokazując, jak ważnym była ona elementem świadomości kulturalnej polskiego intelektualisty ostatnich dwóch stuleci. Batryzel przekonywująco udowadnia, że, zwłaszcza w pierwszej poł. XX w., wpływy myśli kontrrewolucyjnej na polską politykę, kulturę, a zwłaszcza literaturę były bardzo silne i ważne.

Jacek Bartyzel (ur. 1956) - teatrolog, historyk idei, scenarzysta filmów dokumentalnych, publicysta. Ukończył studia polonistyczne w Uniwersytecie Łódzkim (1978); stopień doktora nauk humanistycznych uzyskał w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego (1986). W l. 1981-82 oraz 1983-86 asystent w Zakładzie Dramatu i Teatru Katedry Teorii Literatury, Teatru i Filmu UŁ; usuwany z uczelni dwukrotnie z powodów politycznych; przyjęty po raz trzeci w 1988 do macierzystej katedry, pracuje tam jako adiunkt. Członek Rady Naukowej i współautor Encyklopedii "Białych Plam", współpracownik Encyklopedii Katolickiej KUL i Powszechnej Encyklopedii Filozofii. Opublikował m.in.: "Kryzys" czy "przesilenie"? Mesjanizm jako przezwyciężenie świadomości katastroficznej (II obieg, 1979); Inspiracja Maritaina w koncepcjach estetycznych i krytycznoliterackich Ludwika Frydego (1983), Katechizm prawicowca (1992); Katolicyzm a liberalizm (1992), Zawracanie kijem Wisły. Artykuły - felietony - polemiki (1994); Konserwatyzm bez kompromisu. Studium z dziejów zachowawczej myśli politycznej w Polsce w XX wieku (2001).