Ta książka, to mistrzowskie dzieło Plinia Correi de Oliveira, jednego z największych myślicieli katolickich XX wieku. "Rewolucja i kontrrewolucja" stanowi analizę procesu niszczenia cywilizacji chrześcijańskiej, rozpoczętego u schyłku średniowiecza i kontynuowanego przez pseudo-reformację, krwawą rewolucję francuską, ateistyczny komunizm, a wreszcie przez współczesną rewolucję obyczajową.

Nazwany przez kard. Echeverrię "krzyżowcem XX wieku", był Correa de Oliveira. człowiekiem, który całą swoją działalność publiczną podporządkował głoszeniu orędzia Chrystusa i Jego Królestwa, które ma być także Królestwem Społecznym, jako "zaczynem" Królestwa Niebieskiego. Nie było tedy ważniejszego dlań celu, jak ten, by Chrystus Król panował nad światem, a rzeczą ludzką jest być temu panowaniu posłusznym, bowiem "posiadanie prawdy religijnej jest koniecznym warunkiem istnienia porządku, pokoju i doskonałości". Jeżeli prawo Boże znajduje posłuch w społeczeństwach i państwach, to kwitnie wówczas cywilizacja chrześcijańska i jej wytwór - katolicka kultura. Cywilizację definiował C. jako stan ludzkiej zbiorowości, która posiada kulturę i która stworzyła - stosownie do zasad tej kultury - zespół swoistych obyczajów, instytucji, dzieł literackich i artystycznych. Głosił, iż cywilizacja i kultura będą katolickie, jeśli duch katolicki, na którego straży stoi Kościół, będzie normatywą jej obyczajów. Przesądza to o hierarchii, jak również o prawdziwości cywilizacyj i kultur, obiektywizowanych według kryterium dopasowania do duchowości i norm moralnych głoszonych przez Kościół: "Ponieważ Jezus Chrystus jest prawdziwym ideałem doskonałości człowieczej, ponieważ społeczność, która wypełnia wszystkie Jego przykazania, powinna być społecznością doskonałą, kultura i cywilizacja, która powstała z Chrystusowego Kościoła, musi siłą rzeczy być nie tylko najlepszą cywilizacją, ale w ogóle jedyną prawdziwą".