Za życia Piusa IX jego niewinność i prawość biła światłem na całą nędzę tych, którzy go zdradzali i tronu pozbawili; po śmierci, szlachetna jego postać panować będzie nad zbłąkaną epoką, której wytknął drogę ku lepszej przyszłości. Rewolucja nie przebaczy nigdy jego pamięci, ale wdzięczność żyjącej wiarą ludzkości, błogosławić go będzie na zawsze. Pielgrzymi schodzić się będą do jego grobu, bo choćby go Bóg żadnym innym nie uświetnił cudem, już ten wystarczy cud jeden: życie takiego jak on człowieka w wieku zwątpienia, egoizmu i nienawiści.