Trzecia część powieściowego cyklu – "Niemoc" – nie ogranicza się do rozliczeń z epoką Gomułki. Opisując bowiem życie Szymona Bolesty, pisze Krasiński wciąż o doświadczaniu totalitaryzmu.
O ile jednak wczesniej bohater znajdował się w sytuacji ekstremalnej, zagrożony unicestwieniem biologicznym, teraz jawi się jako łudzony pozorami zaszłych zmian outsider. Wciągany w tryby systemu, stawiany wciąż przed pokusą wyboru fałszywych wartości, usiłuje wywikłać się z sieci ubezwłasnowolniającej ideologii.
Krasiński przypomina, że PRL nie był sielanką z radosnych plakatów, pełną uśmiechniętych ochotników budujących socjalistyczną ojczyznę. To nie był wieczny karnawał młodości i beztroski, to były egzekucje i śledztwa, przepełnione więzienia, rozbite rodziny, zwichnięte kariery, marzenia i nadzieje, zdrada i podłość przyjaciół.